Er wordt nogal gemakkelijk aangevoerd dat de meer vermogenden een extra duitje in het fiscale zakje moeten doen. Maar zo simpel als het principe van eerlijke belastingen klinkt, zo lastig is de uitvoering ervan. N.a.v. hiervan werd ik geïnterviewd door De Standaard. M.i. moet dit gekaderd worden in een veel ruimer debat:
'De regering wil het belastingstelsel fundamenteel hervormen en dat is een goede zaak', zegt Mark Delanote, professor fiscaal recht aan de Universiteit Gent. 'Maar als men tussentijds nog een nieuwe bijdrage wil invoeren, mag men zich daarvoor niet verstoppen achter het draagkrachtprincipe'. Want dat de sterkste schouders nu makkelijk wegkomen, is volgens hem een misverstand. Delanote verwijst naar enkele heffingen op diverse soorten vermogen die er al zijn. 'Er bestaan bijvoorbeeld belastingen op roerende inkomsten zonder inflatiecorrectie, er worden taksen geheven op de premies van levensverzekeringen en op beursverrichtingen. Erfenissen worden belast en zowel de verkoop als het bezit van onroerend goed is aan belastingheffing onderhevig. De regering kan besluiten daar nog iets aan toe te voegen, maar dat heeft dan weinig te maken met rechtvaardige fiscaliteit.